ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان عبارت است از یک پایه تیتانیومی تحت عنوان پُست که یک تاج بر روی آن بسته می شود. تیتانیوم یکی از ارزشمندترین فلزهایی است که به دلیل سازگاری با بدن انسان، برای ساخت انواع پروتزها و ایمپلنت های مصنوعی به کار می رود. پایه ایمپلنت یا همان پست پس از ایجاد یک حفره در محل مورد نظر، در بافت استخوانی فک ثابت می گردد. این پایه به مرور زمان به استخوان جوش خورده و کاملا محکم خواهد شد. ایمپلنت دندان را بر روی فک پایین یا بالا می توان استفاده نمود و زمان ثابت شدن آن نیز به همین مورد بستگی خواهد داشت. این زمان می تواند از 3 تا 4 ماه متغیر باشد.

استفاده از ایمپلنت دندان با هدف زیبایی و یا ترمیم انجام می گیرد. به طور کلی، گاهی در اثر کشیدن دندان یا از دست دندان یک یا چندین دندان در حین حادثه یا تصادف، جای خالی بر روی فک بالا یا پایین ایجاد می گردد. این مساله از نظر زیبایی مشکل ساز بوده و عملا اعتماد به نفس افراد را از بین خواهد برد.

از سوی دیگر، اگر دندان های عقب حذف شده باشند، جویدن غذا با مشکل مواجه شده و عوارض گوارشی در پی دارد. بنابراین به نظر می رسد نیاز به یک جایگزین مناسب برای این نوع دندان ها لازم است. ایمپلنت دندان روشی است که به راحتی و با نتیجه ای کاملا طبیعی می تواند مشکل این گونه افراد را برطرف نماید. حال باید دید ایمپلنت دندان چیست و چگونه در دهان قرار می گیرد؟ در این مقاله قصد داریم به هر آنچه که باید درباره ایمپلنت دندان بدانید بپردازیم.

ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان حتما تاکنون اصطلاح کاشت دندان را شنیده اید. کاشت دندان به معنای پر کردن جای خالی یک یا چند دندان به کمک ایمپلنت دندان است. ایمپلنت به نوعی دندان جایگزین گفته می شود که از طریق یک پایه در داخل استخوان فک نصب می شود. استفاده از ایمپلنت های دندان کمک می کند تا افراد دندان از دست رفته خود را به صورت کاملا طبیعی جایگزین نمایند.

به طور کلی، انواع ایمپلنت دندان را به دو نوع ثابت و متحرک تقسیم می کنند. اینکه کدام نوع از ایپملنت ها برای هر فرد مناسب تر است، قابل پیش بینی نخواهد بود. تنها زمانی مشخص می شود که هر فرد از چه نوع ایمپلنتی می تواند استفاده کند که پزشک متخصص، تمامی ارزیابی ها و بررسی ها را انجام داده باشد. در واقع، تصمیم نهایی برای انتخاب ایمپلنت متحرک یا ثابت بر عهده پزشک و متناسب با وضعیت بیمار خواهد بود.

هر شخصی می تواند از ایمپلنت دندان استفاده کند. به طور کلی، نصب ایمپلنت های دندانی از زمانی که رشد دندان های دائمی و ریشه های آن ها کامل می شود، امکان پذیراست. چون پس از کامل شدن ریشه دندان، رشد استخوان آلوئول (استخوان حول دندان) به پایان می رسد. بنابراین، در موارد خاص و با رعایت اصول علمی، کاشت ایمپلنت برای سنین پایین نیز امکانپذیر خواهد بود.

ویدیو روند انجام ایمپلنت توسط دکتر سزاوار

مزایای استفاده از ایمپلنت دندان چیست؟

دکتر مهدی سزاوار و تمام متخصصان فک، دهان و صورت بر این باورند که ایمپلنت دندان بهترین روش برای جایگزینی دندان های از دست رفته به حساب می آید. معمولا ظاهر طبیعی و عملکرد بهینه آن اصلی ترین دلایلی است که می توان برای این مورد نام برد. حال باید دید مزایای این روش نسبت به دیگر تکنیک های جایگزینی دندان ها چیست؟

رسیدن به نتایج فوری پس از نصب ایمپلنت

جراح یا دندانپزشک می‌ تواند دندان‌ های افتاده یا خراب را با پروتزهای متکی بر ایمپلنت و تنها در یک عمل جایگزین کند. در واقع، ایمپلنت دندان یک راه حل دائمی برای زیباتر کردن لبخندی است که در اثر افتادن یا کشیدن برخی از دندان ‌ها، آسیب دیده است. با نصب ایمپلنت بیمار متوجه بهبودی قابل ملاحظه ای در قابلیت جویدن و پایداری دندان ‌ها خواهد شد. به خاطر داشته باشید که وضعیت فک و دهان هر شخص با دیگری متفاوت است. بنابراین تنها دندانپزشک قادر است بر اساس ارزیابی های خود، یک چارچوب زمانی نسبتا معلوم را برای جایگزینی دندان ‌ها با ایمپلنت دندان به بیمار ارائه دهد.

طبیعی بودن نتیجه کاشت ایمپلنت

ایمپلنت‌ های دندانی نزدیک ‌ترین شباهت را به دندان‌ های طبیعی دارند. در واقع، هنگامی که کل دندان از جمله ریشه نیز جایگزین یا تعویض می ‌شود، فرد داشتن ظاهر و عملکرد دندان ‌های طبیعی را تجربه خواهد کرد. به این ترتیب، همه چیز در محیط دهان بیمار طبیعی به نظر می ‌رسد و هیچ کس متوجه وجود ایمپلنت نخواهد شد.

درخواست مشاوره رایگان

برای مشاوره رایگان توسط  کارشناسان کلینیک دکتر سزاوار فرم زیر را پر کنید.

محافظت از دندان های طبیعی باقیمانده

جایگزین کردن دندان با بریج‌ های متکی بر دندان، اغلب مستلزم این است که دندانپزشک دندان ‌های مجاور را بتراشد تا بریج به آن ها متصل گردد. در غیر این صورت، بریج دندانی عملکرد مناسبی نخواهد داشت. ساختار دندان طبیعی که افتاده است را هیچ گاه نمی ‌توان جایگزین کرد. دندان‌ های مصنوعی تکه ای بر روی چارچوب های فلزی سوار می شوند تا حرکت کردن دندان به عقب و جلو به خوبی کنترل گردد. این چارچوب ها قلاب ‌هایی دارند که به دندان ‌های مجاور متصل می‌ شوند و روی این دندان‌ ها فشار وارد می ‌کنند. این قلاب ‌ها بافت لثه ای باقیمانده را نیز دچار ساییدگی می کند و منجر به آسیب بیشتر خواهد شد. این در حالی است که تعویض دندان‌ های افتاده با روکش یا بریج‌ های متکی بر ایمپلنت، دندان‌ های طبیعی مجاور را درگیر نخواهد کرد. در نتیجه دندان ‌های باقیمانده بیمار آسیب نمی‌ بینند. در حقیقت، ایمپلنت‌ های دندانی به بیمار این امکان را می‌ دهند تا در حد امکان، دندان‌ های طبیعی خود را حفظ نماید.

 حذف مشکلات سلامتی ناشی از افتادن دندان‌ ها

یکی از مهم ترین تاثیرات ایمپلنت دندان بر سطح سلامت افراد، کاهش احتمال عفونت به دلیل بیماری های دهان و دندان است. در واقع، هنگامی که دندان های طبیعی به هر دلیلی دچار پوسیدگی و عفونت می شوند، امکان ایجاد التهاب و بیماری های باکتریایی در دهان افزایش پیدا می کند. این موضوع در طولانی مدت می تواند سلامت فرد را به خطر اندازد. حملات قلبی، بیماری آلزایمر، سکته مغزی و دیابت از جمله بیماری هایی هستند که در اثر عوارض جانبی ناشی از بیماری های دهان و دندان به وجود می آیند. جایگزین کردن دندان های ناسالم با ایمپلنت دندان به سلامت محیط دهان کمک می کند. لازم است بدانید که رسیدگی به ایمپلنت ها نیز درست مانند دندان های طبیعی اهمیت دارد. مسواک زدن به موقع، استفاده از نخ دندان و حتی مصرف دهانشویه به سلامت هر چه بهتر دندان ها و بافت های نرم دهان کمک خواهد کرد. بنابراین اگر به دنبال لبخندی زیبا و دائمی هستید، بهتر است از ایمپلنت های خود بهترین مراقبت را داشته باشید.

آیا نصب ایمپلنت دندان درد دارد؟

آیا نصب ایمپلنت دندان درد دارد؟

فرایند نصب ایمپلنت دندان شامل سوراخ کردن استخوان فک و قرار دادن پست در داخل حفره ایجاد شده است. بنابراین قطعا نصب ایمپلنت دندان با درد همراه است. در واقع، کاشت ایمپلنت یک روش جراحی است و درد بخشی از روند طبیعی درمان به حساب می آید. اما اینکه مدت زمان احساس درد چقدر خواهد بود، با توجه به شرایط هر بیمار متفاوت است. فاکتورهای متعددی می توانند بر میزان درد حاصل از کاشت دندان تاثیرگذار باشند که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سلامت عمومی شخص
  • نیاز به پیوند استخوان
  • نیاز به بافت لثه
  • تعداد پایه هایی که کاشته می شود

در حالت طبیعی، درد ایمپلنت دندان معمولا تا ده روز طول می کشد و بعد از آن کم کم فروکش خواهد کرد. البته به نظر بعضی از افراد، درد نصب ایمپلنت دندان از درد کشیدن دندان کمتر است. با این حال، تجربه شخصی هر فرد قطعا با دیگری متفاوت است. امروزه روش های مختلفی وجود دارند که می توانند تا حد زیادی درد ناشی از کاشت ایمپلنت را کاهش دهد.

روش نصب ایمپلنت دندان یا کاشت دندان چگونه است؟

کاشت ایمپلنت تاثیری بر سلامت دندان های دیگر نخواهد داشت. زیرا برای نصب ایمپلنت نیاز به هیچ گونه تراش دندان های چپ و راست نیست. در واقع، پیچ ایمپلنت تنها در جای دندانی که از قبل کشیده شده قرار داده می شود و در نهایت، تاج دندان بر روی آن نصب خواهد شد. به این ترتیب، روند کاشت ایمپلنت دندانی ارتباطی به دندان های مجاور بیمار ندارد.

در نصب ایمپلنت تکی، جراحی تحت بی حسی موضعی و در مطب یک پزشک متخصص انجام می شود. پیش از شروع فرایند کاشت ایمپلنت دندان، ریشه دندان پوسیده (در صورت وجود) خارج شده و پس از آن، استخوان فک برای کاشت ایمپلنت آماده می گردد. پس از آماده سازی محل مورد نظر، ایمپلنت دندان در داخل استخوان فک، جایگزین ریشه خواهد شد.

مرحله بعد در فرایند کاشت ایمپلنت دندان، باید توسط یک متخصص پروتز یا ترمیمی انجام شود. در این مرحله، هیلینگ به ایمپلنت متصل خواهد شد. در پایان نیز قالب گیری انجام گرفته و در نهایت روکش یا پروتز مربوط به ایمپلنت بر روی آن سوار خواهد شد.

قدرت و دوام ایمپلنت دندان نسبت به دندان طبیعی چگونه است؟

قدرت و دوام ایمپلنت دندان

در مقایسه قدرت دندان طبیعی با ایمپلنت دندان، ابتدا باید جنس و مقاومت دندان طبیعی ارزیابی گردد. برخی از افراد دندان های آهکی دارند. دوام دندان طبیعی این افراد چندان زیاد نیست. اما برخی از افراد دندان های بسیار مقاومی دارند و اگر از آن ها خوب مراقبت کنند، حتی تا آخر عمر هم به دندان های مصنوعی یا ایمپلنت شده نیاز پیدا نمی کنند.

قدرت و دوام ایمپلنت دندان نسبت به تمام روش های دیگری که برای جایگزین کردن دندان های از دست رفته به کار می روند، بیشتر است. اگر از ایمپلنت به خوبی مراقبت کنید، شل نمی شود و عفونتی نیز نخواهند داشت. در این صورت تا سال ها نیازی به تعویض ندارند.

برای مراقبت از ایمپلنت دندان هم مانند دندان های طبیعی، باید از مسواک و نخ دندان استفاده کرد. همچنین مراجعه به پزشک برای بررسی اوضاع ایمپلنت باید به صورت دو بار در سال تکرار گردد. همچنین، نباید از دندان برای شکستن پوست آجیل، باز کردن کنسرو یا خوردن مواد سفت استفاده کنید.

ایمپلنت دندان یا دندان مصنوعی

پاسخ به این سوال که ایمپلنت دندان بهتر است یا دندان مصنوعی، به فاکتورهای مهمی بستگی دارد. برای مثال، گاهی امکان استفاده از ایمپلنت برای بیمار وجود ندارد. در چنین مواردی معمولا پزشک متخصص استفاده از دندان مصنوعی کامل یا تکه ای را به بیمار توصیه می کند. اما به طور کلی، می توان تفاوت های زیر را برای ایمپلنت دندان و دندان مصنوعی برشمرد:

  • هزینه دندان های مصنوعی نسبت به ایمپلنت ها کمتر است.
  • ایمپلنت ها شباهت بسیاری با دندان های طبیعی دارند.
  • ایمپلنت ها هیچ گونه تاثیر تهاجمی بر بافت لثه و استخوان های فک ندارند. اما استفاده طولانی مدت از دندان های مصنوعی، بافت لثه را تغییر خواهد داد.
  • قرار دادن در دهان دندان های مصنوعی نیازی به جراحی ندارد.
  • ایمپلنت ها می توانند مانند یک دندان دائمی برای همیشه در دهان شما حضور داشته باشند. اما دندان های مصنوعی طول عمر کمتری خواهند داشت. عمر مفید پروتزهای تکه ای یا کامل بین ۷ تا ۱۵ سال است.
  • دندان مصنوعی نمی تواند از استخوان فک حمایت کند. به همین دلیل احتمال تحلیل رفتن استخوان فک و تاثیر آن بر زیبایی ظاهری فرد وجود دارد.
  • دندان مصنوعی روی لثه ها قرار می گیرد. با توجه به اینکه امکان حرکت آن ها از جای خود وجود دارد، می تواند باعث ایجاد ناراحتی فرد گردد.
  • در اثر استفاده از دندان مصنوعی، بیمار ممکن است احساس ناخوشایندی را برای قرار گرفتن یک شی اضافی در دهانش تجربه کند.
  • برای تمیز شدن دندان مصنوعی، لازم است آن را از دهان خارج کنید. همچنین شب ها برای بازسازی لثه ها باید پروتز را از دهان خارج نمود. تمیز کردن دندان مصنوعی باید با نهایت دقت انجام گیرد تا احتمال گیر افتادن مواد غذایی در بین آن ها به حداقل برسد.
  • دندان مصنوعی می تواند در گفتار فرد اختلال ایجاد کند.
  • در هنگام استفاده از دندان مصنوعی باید از مصرف مواد غذایی سفت یا چسبناک پرهیز کرد.
  • ظاهر دندان مصنوعی با دندان های طبیعی فرد متفاوت است.

یکی از مهم ترین تفاوت های دندان مصنوعی با ایمپلنت زمانی ظاهر می شود که بیمار تغییر وزن داشته باشد. در واقع، بیمارانی که چاق یا لاغر می شوند، باید قالب جدیدی برای دندان مصنوعی تهیه کنند.

پل دندانی یا بریج دندانی چیست؟

پل دندانی برای پر کردن جای خالی یک یا دو دندان از دست رفته مناسب است. این وسیله به دندان های مجاور یا ایمپلنت های قبلی تکیه دارد. به بریج هایی که جایگزین دندان های از دست رفته هستند، پونتیک می گویند. بریج های دندانی چهار نوع مختلف دارند که عبارتند از:

  • بریج سنتی
  • بریج کانتی لور
  • بریج مریلند
  • بریج با ایمپلنت

مزایای هر نوع بریج از دیگری متمایز خواهد بود. همین مساله باعث می شود تا هر فرد بنا بر نیاز خود بتواند از آن ها استفاده کند. البته یک پزشک متخصص باید بر اساس شرایط افراد، بهترین نوع بریج دندانی را برای آن ها انتخاب نماید.

تفاوت ایمپلنت دندان با بریج یا پل دندانی

امروزه راهکارهای ترمیمی بسیاری برای جایگزینی دندان های از دست رفته وجود دارد. مرسوم ترین روش هایی که می توانند برای همه افراد مناسب باشند، پل دندان و ایمپلنت هستند. زمانی که فردی یک یا چند دندان خود را به هر دلیلی از دست می‌دهد، بهتر است آن ها را در اولین فرصت جایگزین نماید. دندان های مرتب، تمیز و سالم بخش عمده ای از زیبایی ظاهر افراد را تشکیل می دهند. بنابراین در صورتی که جای دندان ها خالی بماند، علاوه بر عوارض جانبی، بر ظاهر افراد نیز تاثیرات منفی خواهد گذاشت.

خالی ماندن طولانی مدت جای دندان ها باعث آسیب رسیدن به لثه و تحلیل رفتن استخوان های فک و دندان های مجاور آن می شود. دو روش مهم برای جایگزین کردن دندان های از دست رفته، پل دندان و ایمپلنت هستند. انتخاب هر یک از این روش ها برای بیماران مختلف به عهده پزشک معالج است. زیرا وضعیت هر بیمار با دیگری متفاوت بوده و ممکن است یکی از این روش ها برای هر یک از افراد مفیدتر باشد. در ادامه، به طور مختصر به معرفی بریج های دندانی می پردازیم.

ایمپلنت دندان ثابت چیست؟

ایمپلنت دندان ثابت

ایمپلنت دندان ثابت مانند دندان های طبیعی به استخوان فک کاشته می شوند. در نتیجه بسیاری از مشکلاتی که ممکن است در حین استفاده از دندان مصنوعی به وجود آید برطرف خواهد شد. پایه ایمپلنت ساده دقیقا همانند ریشه دندان عمل کرده و در میان لثه و درون استخوان فک قرار می گیرد. بعد از مدتی که پایه ایمپلنت به خوبی در استخوان فک قرار گرفته و ثابت شد، تاج ایمپلنت بر روی آن سوار می شود. ممکن است تاج ایمپلنت را تحت عنوان پروتز نیز بشناسید.

از جمله افرادی که می توانند از ایمپلنت ثابت استفاده کنند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • افرادی که دندان های خود را به تازگی از دست داده اند و به دنبال راهکار مناسب برای جایگزینی آن ها هستند
  • افرادی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند ولی چندان راحت نیستند
  • افرادی که به دنبال راهکاری بلندمدت برای جایگزینی دندان های از دست رفته خود هستند

به طور کلی، با استفاده از ایمپلنت دندان ثابت، هم ظاهر فرد به طور قابل توجهی بهبود پیدا می کند و هم شخص می تواند مواد غذایی مختلف را به راحتی بجود. در واقع، عملکرد ایمپلنت دندان دقیقا مشابه با دندان طبیعی بوده و استفاده از آن راحت تر از پروتزهای دندانی خواهد بود.

هر فردی می تواند بنا بر تشخیص پزشک متخصص از ایمپلنت دندان استفاده کند. با این حال، گاهی وجود برخی مشکلات جزیی می تواند انجام کاشت دندان را با اختلال مواجه سازد. برای مثال، ممکن است استخوان فک در برخی افراد تراکم کافی برای نگه داشتن پایه ایمپلنت دندان را نداشته باشد. در این صورت، می توان از طریق پیوند استخوان این مشکل را حل کرد. البته انتخاب بهترین راه برای رفع مشکل تراکم استخوان فک، باید پس از عکسبرداری و معاینات دقیق انجام گیرد. معمولا پزشک متخصص باید تمامی موارد را در نظر گرفته و بهترین روش را برای انجام فرایند کاشت ایمپلنت دندان به کار گیرد.

ایمپلنت دندان متحرک چیست؟

پروتز متحرک متکی بر ایمپلنت (overdentures ) از روش های جایگزینی دندان های از دست رفته است. بر خلاف ایمپلنت ثابت که کاملا در استخوان فک قرار گرفته و محکم می شود، ایمپلنت متحرک را می توان در مواقع خاص (مانند زمان خوابیدن) از دهان خارج نمود.

اوردنچرها (پروتز متحرک متکی بر ایمپلنت) برای کسانی که با دندان های مصنوعی معمول احساس راحتی ندارند، مناسب هستند. در واقع، گاهی افرادی که از دندان های مصنوعی سنتی استفاده می کنند، نمی توانند درست صحبت کرده و یا غذا را بجوند. در چنین مواردی استفاده از ایمپلنت دندانی متحرک به افراد توصیه می شود.

توجه داشته باشید که در استفاده از ایمپلنت دندانی متحرک، لثه و استخوان های فک تخریب نمی شوند. بنابراین افرادی که از توده استخوانی کافی برای ایمپلنت ثابت برخوردار نیستند، می توانند با خیال راحت از این نوع ایمپلنت ها استفاده نمایند.

به طور کلی، برای اینکه تشخیص داده شود یک فرد، داوطلب مناسبی برای استفاده از ایمپلنت دندانی متحرک است یا خیر، باید به یک پزشک متخصص مراجعه کند. پزشک باید به دقت تمام جزئیات را بررسی کرده و بهترین روش جایگزین کردن دندان های از دست رفته را به فرد پیشنهاد کند.

ایمپلنت تمام فک چیست؟

ایمپلنت تمام فک

ساختار ایمپلنت دندان از دو قسمت تشکیل می شود. قسمت اول که پست نام دارد و با نام پایه نیز شناخته می شود، نقش ریشه دندان را ایفا می کند و در میان استخوان فک و لثه قرار می گیرد. بخش دوم ایمپلنت هم همان پروتز مصنوعی است که به عنوان تاج دندان بر روی پست نصب می شود. پروتزها نقش بدنه دندان را ایفا می کنند و ظاهری شبیه به دندان های طبیعی فرد دارند. در ایمپلنت های تکی، هر پروتز بر روی یک پایه مجزا نصب می شود. اما در ایمپلنت‌ تمام فک، تعداد پایه ها کمتر از تعداد پروتزها خواهد بود. نصب پروتز تمام فک با روش های مختلفی انجام می گیرد.

تفاوت اصلی جراحی مورد نیاز برای کاشت ایمپلنت تکی و تمام فک نیز به تعداد ایمپلنت ها بستگی دارد. کاشت پایه ها باید با استفاده از جراحی انجام شود. از آنجایی که حداقل دو تا شش پایه باید در فک ها کاشته شوند، معمولا بیماران تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرند.

منظور از جراحی پیوند استخوان برای ایمپلنت دندان چیست؟

پیش از این اشاره کردیم که برای نصب پایه ایمپلنت، باید تراکم استخوان فک مناسب باشد. اگر استخوان فک شما به هر دلیلی تحلیل رفته باشد، نیاز به پیوند استخوان خواهید داشت. این کار از آن نظر ضرورت دارد که استخوان فک باید بتواند ایمپلنت را در خود نگه داشته و از آن پشتیبانی کند. استخوان مورد نیاز برای پیوند استخوان فک از چهار روش تامین می گردد که در ادامه توضیح می دهیم.

استفاده از استخوان بدن خود فرد

در اکثر موارد، برای پیوند استخوان فک، از استخوان های مختلف بدن خود فرد استفاده می شود. چانه و قسمت عقب تر فک پایین، گزینه های مناسبی برای برداشتن استخوان هستند. در برخی موارد نیز استخوان از قسمت مفصل ران گرفته خواهد شد. به برداشتن استخوان از بدن خود فرد برای پیوند در نقطه ای دیگر از بدن وی، اتو گرفت می گویند.

استفاده از استخوان بدن فرد دیگر

شیوه دوم پیوند استخوان فک، الوگرفت نامیده می شود. در این روش، استخوان بدن افراد دیگر برای پیوند بیمار به کار می رود. احتمال موفقیت این نوع جراحی پیوند استخوان کم است؛ زیرا ممکن است استخوان پیوندی توسط بافت میزبان پس زده شود. در چنین شرایطی لازم است پزشک استخوان مورد نظر را خارج کرده و از روش دیگری برای تراکم استخوان استفاده نماید.

استفاده از استخوان حیوانات

گاهی پیوند استخوان به کمک روش زنوگرافت انجام می گیرد. در این روش پیوند، از استخوان بدن حیوانات برای متراکم کردن استخوان فک استفاده می شود.

استفاده از بافت های استخوان سنتز شده

روش آلوپلاست یکی از روش های مدرن برای تامین استخوان مورد نیاز است. در این روش مواد سنتزی که در آزمایشگاه ساخته می شوند، برای پیوند استخوان مورد استفاده قرار می گیرند. این مواد می توانند بدن بیمار را تحریک کنند تا استخوان سازی را به صورت طبیعی انجام دهد.

قبل از انجام ایمپلنت دندان چه اقداماتی را باید انجام دهیم؟

پیش از آن که ایمپلنت دندان در دهان نصب شود، لازم است فرد از نظر برخی پیش نیازها بررسی شود. وضعیت فک و دهان و بهداشت دندان ها اصلی ترین این موارد هستند. برخی از پیش نیازهایی که برای انجام کاشت دندان لازم است عبارت اند از:

  • رعایت کامل بهداشت دهان و دندان و اطمینان از نبودن هیچ گونهکیست یا سایر بیماری های لثه، دهان، دندان و زبان
  • بررسی سلامت استخوان محل قرارگیری ایمپلنت از نظر کمیت و کیفیت
  • دارا بودن حداقل ۳ میلیمتر عرض استخوان در محل ایمپلنت
  • دارا بودن حداقل ۸ میلیمتر طول مفید استخوان در محل ایمپلنت
  • ضرورت وجود تیپ یک یا دو یا حداکثر ۳ استخوانی؛ البته در تیپ ۳ و ۴ استخوانی انجام ایمپلنت امکان پذیر است

به منظور بررسی وضعیت استخوان فک و ارزیابی آن برای انجام ایمپلنت، لازم است عکس برداری اشعه ایکس انجام گیرد. پزشک معالج با بررسی تصاویر به دست آمده اطلاعاتی را که برای انجام ایمپلنت دندان به دست خواهد آورد.

علاوه بر این، داشتن شناخت از تیپ های استخوانی فک فرد، در تعیین نوع ایمپلنت و روش انجام آن موثر خواهد بود. تیپ های استخوانی افراد از تیپ شماره ۱ تا تیپ شماره ۵ متغیر بوده و بر اساس همین پارامتر، فرایند کاشت ایمپلنت و ترمیم دندان های از دست رفته، انجام خواهد شد.

در چه صورتی انجام ایمپلنت دندان با اختلال مواجه می شود؟

گاهی ممکن است استخوان فک بیمار به دلایل مختلف نتواند پذیرای ایمپلنت دندانی باشد. از مهم ترین دلایل این موضوع می توان به گذشت زمان زیاد از کشیدن دندان قبلی یا شکستگی در اثر تصادف اشاره کرد. در واقع این عوامل باعث می شوند تا استخوان فک ضعیف شده و توانایی پذیرش ایمپلنت را نداشته باشد.

پزشک برای نصب صحیح و کارآمد یک ایمپلنت دندانی، نیاز به تراکم مناسب در استخوان فک دارد. در غیر این صورت ایمپلنت با استخوان فک جوش نخواهد خورد و در مدت زمان کوتاهی لق می گردد. در چنین شرایطی، قطعا کاشت ایمپلنت دندان با شکست مواجه خواهد شد. برای مقابله با این مشکل، پزشک متخصص باید از طریق پیوند استخوان، تراکم استخوانی فک را افزایش دهد. معمولا برای بهبود تراکم استخوانی از استخوان چانه، شاخه صعودی فک پایین یا ناحیه توبروزیته فک بالای بیمار استفاده می شود.

در برخی از افراد، با وجود استفاده از استخوان های پیوندی یاد شده، حجم بیشتری استخوان نیاز است. در چنین مواردی پزشک جراح بنا بر شرایط بیمار از بخش هایی از استخوان لگن شخص برداشت می کند. برای انجام این نوع جراحی پیوند، بیمار باید در بیمارستان بستری شده و تحت بیهوشی عمومی جراحی گردد.

لازم به ذکر است که برای کسانی که امکان استفاده از استخوان های بدن خود بیمار وجود ندارد، می توان از مواد مصنوعی یا پودر استخوان تهیه شده از بانک استخوان استفاده نمود. این کار به افزایش تراکم استخوان فک کمک کرده و فرایند کاشت ایمپلنت دندانی را ساده تر می سازد.

برای کاشت ایمپلنت دندان، چند جلسه باید به دندانپزشک مراجعه نمود؟

در ابتدا باید گفت در مورد زمان انجام ایمپلنت همه چیز تا حدودی بستگی به وضعیت بیمار دارد. هر چه مدت زمانی که فرد دندان خود را از دست داده است، طولانی تر باشد، انجام ایمپلنت دندان به زمان بیشتری نیاز خواهد داشت. به همین دلیل، بهتر است اگر قصد دارید دندان از دست رفته خود را از طریق کاشت دندان جایگزین نمایید، بلافاصله پس از کشیدن یا جراحی آن، اقدام کنید.

البته این نکته را در نظر داشته باشید که هر فرد در هر موقعیتی ابتدا باید تحت معاینات کامل قرار گیرد. در واقع، پزشک متخصص باید وضعیت لثه، موقعیت دندان های مجاور و سلامت دندان ها را ارزیابی کند. این کار می تواند تخمین زمان مورد نیاز برای کاشت ایمپلنت دندان را ساده تر کند.

مدت زمان مورد نیاز برای ثابت شدن ایمپلنت دندان در فک چقدر است؟

فرایند کاشت ایمپلنت دندان در هر فردی با دیگری متفاوت خواهد بود. این مساله تا حد زیادی به شرایط سلامتی، وضعیت استخوان فک و بافت های نرم داخل دهان بیمار بستگی دارد. هر چه فرایند کاشت ایمپلنت دندان پیچیده تر باشد، مدت زمانی که باید فرد در دوران نقاهت به سر ببرد، طولانی تر خواهد بود. اگر بیمار فقط یک ایمپلنت دندانی داشته باشد و استخوان او نیاز به پیوند نداشته باشد، احتمالا بعد از چند هفته، ایمپلنت وی ثابت خواهد شد.

برخی از افراد به کاشت چند ایمپلنت نیاز دارند. همچنین ممکن است برای بهبود تراکم استخوان فک، نیاز به جراحی پیوند استخوان باشد. طبیعی است که این افراد باید مدت زمان بیشتری برای ثابت شدن ایمپلنت‌ های خود صبر کنند. حتی روند کاشت آن ها نیز ممکن است طولانی تر باشد.

حتی گاهی وضعیت برخی از افراد پیچیده تر از موارد یاد شده است. برای مثال، فردی که می خواهد چندین ایمپلنت دندان را همراه با پیوند استخوان انجام دهد، ممکن است تا چندین ماه با فرایند کاشت ایمپلنت دندان درگیر باشد. البته این یک بررسی سطحی است. زیرا در چنین موردی، پزشک باید بررسی کند که آیا کاشت دندان برای این فرد، گزینه درمانی مناسبی هست یا خیر.

به طور کلی، در افرادی که در سنین بالا برای کاشت ایمپلنت دندان اقدام می کنند، ایمپلنت ها باید با احتیاط بیشتری نصب شوند. از سوی دیگر، در صورتی که جراحی سنگینی برای کاشت انجام گیرد، احتمالا مدت زمان ثابت شدن ایمپلنت و بهبود زخم های ناشی از جراحی بیشتر خواهد شد.

شدت ورم بعد از ایمپلنت چقدر است و تا چه زمانی ادامه دارد؟

شدت ورم بعد از ایمپلنت

بعد از کاشت ایمپلنت دندان مانند هر جراحی دیگری، بدن پاسخ طبیعی به جراحت و آسیب خواهد داد. تورم یکی از این پاسخ ها است. ورم کردن در واقع نشانه تجمع مایع در بافت ها است و بخشی از پروسه ترمیم و بهبودی محسوب می شود. پس از جراحی ایمپلنت، لثه های کناری دندان جراحی شده، گونه ها، چشم ها و فک ها ورم خواهند داشت.

ورم نواحی یاد شده، معمولا بعد از حدود ۲ تا ۳ روز به اوج خود می رسد. گذاشتن کمپرس یخ در ۲۴ ساعت اول، تا حد زیادی موثر خواهد بود. بعد از ۵ یا ۶ روز ورم کم کم کاهش پیدا می کند. اما رفع کامل آن ممکن است تا دو هفته نیز طول بکشد. دقت کنید که پس از از بین رفتن تورم، نباید مجددا ورمی در ناحیه دیده شود. اگر این اتفاق افتاد یعنی احتمال عفونت وجود دارد. در این صورت باید به پزشک مراجعه کنید تا عفونت به موقع درمان شده و مشکلی ایجاد نکند.

مراقبت های پس از ایمپلنت دندان شامل چه مواردی می شود؟

انجام مراقبت های بعد از ایمپلنت دندان به نتیجه رضایت بخش تر از آن، منجر می گردد. همچنین، میزان عوارض کاشت ایمپلنت دندان به حداقل می رسد. برخی از مهم ترین اقدامات مراقبتی پس از ایمپلنت عبارت اند از:

  • با دندان ایمپلنت شده، چیزی نجوید
  • آب دهان خود را با فشار بیرون ندهید
  • حتما دهان خود را با دهانشویه شسته و ضدعفونی کنید
  • در 24 ساعت اول، از نوشیدنی های سرد استفاده کنید
  • غذاهای سفت نخورید
  • حتما آنتی بیوتیک های تجویز شده را به طور کامل مصرف نمایید

برای مراقبت از بخیه های داخل دهان چه باید کرد؟

برای مراقبت از بخیه هایی که در دهان زده می شود، باید بهداشت عمومی دهان و دندان را حفظ کرده و محل بخیه ها را پاکیزه نگه داشت. بنابراین علاوه بر مسواک زدن دندان ها، باید روی بخیه ها نیز تمیز گردد. برای این منظور می توان از دهانشویه استفاده نمود. همچنین، تمیز کردن روی بخیه ها به کمک یک مسواک نرم یا انگشت آغشته به خمیر دندان به مراقبت از محیط دهان در برابر بروز عفونت کمک می کند.

معمولا از 24 ساعت پس از کاشت ایمپلنت می توانید برای مسواک زدن و استفاده از دهانشویه اقدام نمایید. در نظر داشته باشید که نگهداری از بخیه ها نقش بسزایی در بهبود سریع تر زخم ها و سالم ماندن لثه ها خواهد داشت.

هزینه ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان یک جراحی ترمیمی زیبایی به حساب می آید. از این رو، هزینه کاشت ایمپلنت نسبت به دیگر فرایندهای درمانی دندانپزشکی بالاتر خواهد بود. هزینه ایمپلنت دندان به فاکتورهای متعددی بستگی دارد که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • جنس مواد اولیه ایمپلنت
  • قیمت ایمپلنت به ازای هر دندان
  • نوع دندان ایمپلنت شده
  • دستمزد پزشک
  • نیاز به انجام جراحی پیوند استخوان فک
  • نیاز به درمان های جانبی مانند ارتودنسی دندان های مجاور
  • احتمال نیاز به انجام جراحی فکین

این نکته را در نظر داشته باشید که عوامل جانبی مانند شهر محل زندگی، منطقه جغرافیایی و شهرت پزشک می توانند بر قیمت و هزینه ایمپلنت دندان تاثیرگذار باشند.

آیا بیمه درمانی، هزینه ایمپلنت را پرداخت می کند؟

در حال حاضر، جراحی ایمپلنت دندان تحت پوشش هیچ نوع بیمه درمانی نیست. با این حال، اگر قصد دارید اطلاعات دقیق تری در این باره به دست آورید می توانید از کارشناسان بیمه مورد نظر خود سوال کنید.

آیا امکان جرم گیری ایمپلنت دندان وجود دارد؟

امکان جرم گیری ایمپلنت دندان یکی از سوالات مهم افرادی است که از ایمپلنت ها برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده می کنند. ایمپلنت ها بیشترین شباهت را به دندان های طبیعی ما دارند. به همین دلیل، ممکن است مانند دندان های اصلی فرد، به جرم گیری نیاز داشته باشند. اگر میزان جرم دندان ها وسیع باشد، ممکن است به ساختار دندان ایمپلنت شده هم آسیب برساند. در نتیجه امکان بروز عفونت نیز وجود دارد. البته در صورتی که بهداشت دهان و دندان به خوبی رعایت شود، ایمپلنت ها یا نیاز به جرمگیری ندارند و یا بعد از مدت طولانی جرم گیری می گردند. اما هیچ گاه میزان جرم به حدی که به دندان آسیب بزند نمی رسد.

آیا ایمپلنت دندان باعث سرطان می شود؟

در کاشت ایمپلنت، سلول های موجود در سطح و لایه های میانی پوست تحت تاثیر قرار می گیرند. کارسینوما نوعی از سرطان است که پوست و سلول های آن را درگیر می کند و ممکن است در تمام بدن پخش شود. رابطه این دو باعث می شود تا برخی از افراد نگران ابتلا به سرطان در اثر کاشت ایمپلنت دندان باشند.

تحقیقات انجام شده گزارشی مبنی بر تاثیر ایمپلنت دندان بر روی کارسینوما نشان نداده است. اما پزشکان حاذق معمولا قبل از اقدام به ایمپلنت بیمار، چکاپ های ضروری را انجام می دهند. این کار هر گونه احتمال ایجاد کارسینوما را بررسی خواهد کرد. طبق تحقیقات انجام شده بیش از ۹۵ درصد از افرادی که احتمال ابتلا به کارسینوما در آن ها وجود دارد، کسانی هستند که سیگار یا مشروبات الکلی مصرف می کنند.

ایمپلنت دندان و سرطان

آیا کاشت ایمپلنت دندان در بیماران سرطانی امکانپذیر است؟

کاشت ایمپلنت دندان برای بیماران سرطانی یکی از گزینه های اصلی برای جایگزین کردن دندان های از دست رفته است. اگر چه این کار برای بیماران سرطانی می تواند خطر بیشتری در پی داشته باشد، اما قابل انجام خواهد بود.

به طور کلی، توانبخشی دندانپزشکی برای بیمارانی که تحت درمان با شیمی درمانی یا پرتودرمانی قرار گرفته اند، کار چندان ساده ای نیست؛ به ویژه هنگامی که سرطان در ناحیه سر و گردن قرار دارد. اکثر اوقات، وقتی چند دندان یا همه آن ها مستقیما در خط تابش قرار دارند، باید حذف شوند. برای بیمارانی که به کارسینومای دهانی مبتلا شده اند، ایمپلنت دندان معمولا بهترین گزینه برای جایگزینی دندان های از دست رفته خواهد بود.

آیا پس از درمان سرطان می توان از ایمپلنت دندان استفاده نمود؟

موفقیت و دوام بالای ایمپلنت های دندانی، به حمایت و مقاومت توسط استخوان فکین بستگی دارد. در مواردی مانند ابتلا به بیماری های استخوانی یا در نتیجه پرتو درمانی سرطان، تراکم این استخوان ها کاهش پیدا می کند. این مساله بر میزان موفقیت کاشت ایمپلنت دندانی و رضایت پزشک و بیمار از نتیجه، تاثیر منفی خواهد داشت. به همین دلیل، پزشک باید معاینات لازم در مورد تراکم استخوان و سایر شرایط لازم را، پیش از اقدام برای کاشت ایمپلنت، انجام دهد.

بسیاری از بیماران بعد از درمان سرطان می توانند از ایمپلنت ها به عنوان جایگزین برای دندان های از دسته رفته خود استفاده کنند. یک متخصص کاشت ایمپلنت ماهر و مجرب می تواند مشکلات جانبی را حل کرده و سپس جراحی کاشت را انجام دهد.

تاثیر سیگار بر ایمپلنت دندان

تاثیر سیگار بر ایمپلنت دندانی

تاثیر سیگار بر فرایند نصب ایمپلنت دندان، باید از جنبه های مختلف بررسی شود. همانطور که می دانید سیگار کشیدن و به طور کلی استعمال هر گونه دخانیات، روی دندان های سالم نیز اثرات منفی خواهد داشت. بنابراین افرادی که مصرف بالای سیگار دارند و از دندان های خود به اندازه کافی مراقبت نمی کنند، ممکن است در سنین جوانی به ایمپلنت یا حتی دندان مصنوعی نیاز داشته باشند.

بخاطر اثرات مضر نیکوتین، تنباکو و دود حاصل از آن، بسیاری از افراد سیگاری نمی توانند حتی برای کاشت ایمپلنت نیز اقدام کنند. این موضوع دلایل متعددی دارد که در ادامه به آن ها می پردازیم.

سیگار باعث می شود که دود در دهان شما گردش داشته باشد. این موضوع منجر به آسیب رسیدن به بافت های سخت و نرم داخل دهان خواهد شد. تا جایی که با تاثیر بر روی غدد بزاقی فرد می تواند زمینه کاهش ترشح بزاق و خشکی دهان را فراهم نماید. خشکی دهان و کمبود بزاق آثار منفی بسیاری به دنبال دارد که برخی از مهم ترین آن ها عبارت اند از:

  • فرصت رشد باکتری ها در دهان بیشتر می شود
  • پوسیدگی دندان ها محتمل تر می شود
  • احتمال باقی ماندن آلودگی هایی چون بقایای مواد مغذی در بین دندان ها بیشتر خواهد شد
  • بافت‌ لثه ها آسیب می بیند
  • استخوان های فک یا دهان ضعیف می گردند

همه موارد یاد شده، بر سلامت فرد تاثیر خواهند داشت. با این حال، تضعیف بافت لثه ها و استخوان های فک باعث تاثیر مستقیم سیگار بر ایمپلنت دندان می شود. زیرا برای کاشت ایمپلنت، لثه ها و استخوان های فک باید در سلامت کامل بوده و یا امکان ترمیم برای آن ها وجود داشته باشد.

رابطه کاشت ایمپلنت با پوکی استخوان چگونه است؟

در گذشته پزشکان به دلیل ضعف استخوان ها در بیماران مبتلا به پوکی استخوان، از کاشت ایمپلنت برای آن ها خودداری می کردند. به همین دلیل، این بیماران یا برای جایگزین کردن دندان های از دست رفته خود اقدام نمی کردند یا از پروتز‌های بی کیفیت استفاده می کردند. در نتیجه معمولا ظاهر این بیماران و خنده آن ها زیبایی خود را از دست می داد. این موضوع در نهایت باعث احساس کمبود اعتماد به نفس و ایجاد مشکل در جویدن غذا می شد.

اما امروزه کاشت ایمپلنت برای بیماران با پوکی استخوان نیز مانند افراد سالم انجام می گیرد. مطالعات نشان می دهند که بیماران مبتلا به این عارضه نیز می توانند نتایج رضایتبخشی از کاشت ایمپلنت دندان دریافت نمایند.

البته لازم است بر اساس وضعیت بیمار، محتاطانه رفتار شود. برای مثال، داروهای پوکی استخوان و بیس فسفونات ها، داروهایی هستند که برای عارضه های مختلف استخوانی از جمله سرطان های متاستاتیک و حتی پوکی استخوان تجویز می گردند. استئونکروز استخوان فک یکی از عارضه هایی است که در اثر مصرف این گونه داروها به وجود می آید. این عارضه باعث مرگ بافت استخوان فک می شود. استخوان یک بافت زنده و فعال به حساب می آید. به همین دلیل برای ادامه حیات خود به خون و مواد مغذی نیاز دارد. استئونکروز باعث قطع یا کاهش جریان خون به استخوان فک خواهد شد. به همین دلیل، سلول های استخوانی به تدریج از بین می روند.

اثر متقابل ام آر آی و ایمپلنت دندان بر یکدیگر چگونه است؟

اثر متقابل ام آر آی و ایمپلنت دندان

دستگاه ام آر آی یک دستگاه بزرگ با نیروی مغناطیسی خیلی قوی است. این دستگاه می تواند اجسام فلزی را به سمت خود بکشد. به همین دلیل، بیماران هنگام گرفتن عکس MRI نباید هیچ شی فلزی همراه خود داشته باشند.

این موضوع باعث می شود تا افرادی که برای ایمپلنت دندان اقدام می کنند، نگران نحوه انجام ام آر آی مورد نیاز خود باشند. زیرا ماده اصلی سازنده پایه ایمپلنت که در داخل استخوان فک پیچ می شود، از تیتانیوم تشکیل می شود. اما لازم است این نکته را بدانید که فلز یاد شده که در ترکیب با زیرکونیا به کار می رود، هیچ گونه خاصیت مغناطیسی ندارد. از این رو، وجود آن در ساختمان فک مشکلی برای تصویربرداری ام آر آی ایجاد نخواهد کرد.

آیا احتمال افتادن ایمپلنت وجود دارد؟

یکی از مشکلاتی که ممکن است در طول فرایند نصب یا استفاده از ایمپلنت دندان ایجاد گردد، افتادن ایمپلنت دندان است. در چنین مواردی معمولا نصب ایمپلنت با شکست مواجه می شود. از نظر دکتر مهدی سزاوار، متخصص فک، دهان و صورت، این حالت ممکن است پیش از نصب تاج دندان و یا بعد از قرار دادن آن بر روی پست، اتفاق بیفتد.

علت شکستگی ایمپلنت دندان قبل از کارگذاری تاج دندان می تواند به جوش نخوردن پایه با استخوان مربوط باشد. این حالت به هر دلیلی ممکن است به وجود آید. برای افرادی نیز که بعد از نصب تاج دندان، دچار افتادگی ایمپلنت می شوند، فشار بیش از حد می تواند عامل اصلی باشد. حالت هایی مثل دندان قروچه، به دلیل فشار بیش از حد بر ایپملنت دندان، زمینه شکستن یا افتادن آن را فراهم می سازند. همچنین، استفاده از مواد نامرغوب برای ساخت تاج و یا عدم هماهنگی کامل پایه ایمپلنت با تاج در هنگام نصب، می توانند دلایل شکست ایمپلنت به حساب آیند. درد نسبتا شدید، تورم و التهاب از عوارض اصلی شکستن ایمپلنت خواهند بود.

برای درمان شکستگی ایمپلنت دندان چه باید کرد؟

شکستگی یا افتادن ایمپلنت می تواند قبل یا بعد از نصب تاج دندان رخ دهد. در صورتی که قبل یا بعد از پیوند خوردن پایه فلزی به استخوان فک، این اتفاق بیفتد، جراح باید ارزیابی های دقیقی را انجام دهد. در نهایت، اگر امکان نصب مجدد ایمپلنت وجود دارد، فرایند نصب از سر گرفته می شود. در این حالت، لازم است تا زمان جوش خوردن کامل پیچ به استخوان فک، از بستن تاج بر روی پایه پیشگیری گردد.

عوارض استفاده از ایمپلنت

عوارض استفاده از ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندان نیز مانند سایر روش های ترمیمی دندان ها، می تواند پس از چند سال یا حتی در کوتاه مدت، عوارضی در پی داشته باشد. اما در صورتی که معاینات اولیه به درستی انجام شده و این عمل نیز با مهارت و تخصص کامل صورت بگیرد، افراد کمترین خطر و عوارض را تجربه خواهند کرد.

از آن جایی که ایمپلنت به صورت یک پیچ فلزی در داخل لثه و استخوان فک قرار می گیرد، بنابراین قبل از کاشت، حتما باید شرایط لثه مورد بررسی قرار گیرد. برای افرادی که سابقه عفونت لثه یا بیماری های دهان و دندان دارند، ارزیابی محیط دهان برای انجام ایمپلنت اهمیت بیشتری پیدا می کند. زیرا این افراد بیش از دیگران در معرض لق شدن یا تورم لثه قرار خواهند داشت.

وجود برخی بیماری های زمینه ای نیز می تواند نتیجه ایمپلنت دندان را تحت تاثیر قرار دهد. برخی از مهم ترین اختلالات موثر بر نتیجه کاشت دندان شامل موارد زیر است:

  • دیابت کنترل نشده (ابتلا به دیابت بدون مصرف دارو)
  • ابتلا به روماتیسم مفصلی که خطر التهاب بافت استخوانی را در پی دارد
  • مصرف سیگار که محیط دهان را آلوده و امکان بروز عفونت را افزایش می دهد
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان که احتمال بروز التهاب و عفونت را بالا می برد

انتخاب بهترین متخصص ایمپلنت دندان چه تاثیری بر نتیجه دارد؟

در هر جراحی و درمان پزشکی لازم است از پزشکان متخصص، ماهر و مجرب کمک گرفت. زیرا هر چه تجربه پزشک در یک جراحی خاص بیشتر باشد، در مواجه شدن با شرایط پیش بینی نشده، تصمیمات دقیق تری گرفته خواهد شد. جراحی ایمپلنت دندان نیز از این موضوع مستثنی نیست.

به طور کلی، جراحی ایمپلنت دندان یک درمان کاملا تخصصی است که باید توسط یک پزشک متخصص و مجرب انجام گیرد. بر اساس نظر دکتر مهدی سزاوار، متخصص ایمپلنت و جراح فک و صورت در تهران، نحوه انجام عمل جراحی ایمپلنت دندان به نوع کاشت و وضعیت استخوان فک بیمار بستگی دارد.

در این جراحی خطرات و عوارضی نیز وجود خواهد داشت که متخصص فک و صورت باید بهترین تصمیم گیری ها را برای رفع آن ها انجام دهد. برای مثال، در صورتی که استخوان فک بیمار ضعیف باشد، تحمل فشار ناشی از پایه ایمپلنت برای آن دشوار خواهد بود. به همین دلیل کاشت دندان با شکست مواجه شده و استخوان فک آسیب می بیند. بنابراین تجربه پزشک متخصص باید به اندازه ای باشد تا در چنین شرایطی یک روش درمان مناسب به کار گیرد. البته این گونه مشکلات باید پیش از اقدام برای کاشت ایمپلنت دندان انجام گیرد. تصویربرداری ها و معاینات فیزیکی در این مسیر کمک کننده خواهند بود.

سوالات متداول

سوالات متداول کاشت ایمپلنت دندان

پک یخ فقط برای روز نخست استفاده می شود. برای روز دوم پک یخ به هیچ عنوان استفاده نمی شود. اهیمت دارد که صبح روز دوم پس از کاشت ایمپلنت به جای نان های عادی، نان بریده شده که برای تُست استفاده می شود و نرم است برای صبحانه مصرف شود. پس از آن می توان روال عادی تغذیه را از سر گرفت.

در روز نخست نباید از دهانشویه استفاده کرد. مصرف دهانشویه از دومین روز آغاز می شود. به عبارت دیگر، پس از گذشت 24 ساعت از عمل جراحی کاشت ایمپلنت می توان از دهانشویه استفاده کرد.

برای مسواک زدن هم همین منوال باید رعایت شود. در روز نخست، نباید مسواک زد و همزمان با آغاز مصرف دهانشویه از روز دوم، مسواک زدن هم آغاز می شود.

هم اکنون به خاطر شرایط ویژه ناشی از شیوع ویروس کرونا، از نخ های بخیه قابل جذب استفاده می شود. بدین ترتیب ممکن است این نخ بخیه حتی تا یک ماه یا یک ماه و نیم در دهان باقی بماند. به همین دلیل، در کنار حفظ بهداشت عمومی دهان و دندان، باید به پاکیزه نگه داشتن و بهداشت محل وجود نخ های بخیه توجه ویژه داشت.

بنابراین علاوه بر مسواک زدن همه دهان باید دقت شود که روی بخیه ها تمیز شود. برای این منظور چند کار ضرورت دارد:

استفاده منظم از دهانشویه
تمیز نگه داشتن روی بخیه ها با به کار گیری مسواک نرم یا گذاشتن مقداری خمیر دندان روی نوک انگشت و پاکیزه کردن محل بخیه
متاسفانه برخی از بیماران محل بخیه را تمیز نگه نمی دارند و در آن محل از مسواک استفادده نمی نمایند. در این موارد، آلودگی موجود در این منطقه باعث ایجاد بوی ناخوشایند در دهان می شود و فرد با حدس عفونت کردن محل بخیه به پزشک مراجعه می کند. با رعایت بهداشت در محل بخیه می توان جلوی این مسائل را گرفت.

از سوی دیگر، پاکیزه نکردن روی محل بخیه با مشکلات دیگری هم همراه خواهد بود که می تواند روند ترمیم زخم را به تاخیر بیندازد.

به همین دلایل اهیمت فراوانی دارد که پس از 24 ساعت به طور قطع، از دهانشویه و مسواک برای حفظ بهداشت دهان و دندان استفاده شود.

آیا وجود تورم و کبودی پس از کاشت ایمپلنت دندان طبیعی است؟
کسانی که دندان عقل جراحی کرده اند و سپس ایمپلنت گذاشته اند یا به هر دلیل مقداری از استخوان فک آنها تراشیده شده است یا عمل جراحی بوکال فک انجام داده اند، با احتمال بالای بروز ورم و کبودی رو به رو هستند. این امری طبیعی به شمار می رود. مدت باقی ماندن این ورم و کبودی متفاوت است. به طور کلی انتظار آن می رود که تورم و کبودی بین 3 تا 7 روز برطرف شود.

برای تسریع رفع این موارد، استفاده از کمپرس گرم پس از روز سوم توصیه می شود. به عنوان نمونه، می توان همان پک که در ابتدا سرد بود را در آب گرم بیندازید. سپس از آن برای گرم نگه داشتن محل استفاده نمایید. استفاده از حوله گرم همان تاثیر را دارد. این کار می تواند برای 3 تا 7 روز ادامه یابد.

یکی از کارهایی که از بیماران درخواست می شود حتما انجام دهند این است که پس از گذشت 24 ساعت از عمل جراحی، حتما جویدن مواد غذایی نرم در سمت جراحی هم انجام شود. در صورتی که این جویدن انجام نشود، عضلات سمت جراحی دچار اسپاسم و گرفتگی خواهند شد و بیمار با شکایت قفل شدن فک به پزشک مراجعه خواهد کرد. جویدن مواد غذایی نرم یک روز پس از عمل جراحی در حکم فیزیوتراپی تلقی می شود. اگر جویدن در سمت عمل جراحی در روز بعد آغاز شود، بهبودی و برگشت کارکرد دهان به روال عادی زودتر رخ می دهد.

به طور کلی مراقبت پس از عمل جراحی باید چگونه باشد؟
یک گاز در محل انجام عمل جراحی در دهان بیمار قرار داده می شود. این گاز باید برای حداقل دو ساعت در دهان نگه داشته شود. برای برخی بیماران که داروی خاصی برای آنها به کار برده شده است، توصیه می شود گاز تا سه ساعت در محل انجام عمل جراحی نگه داشته شود. البته اگر در طی این زمان گاز موجود در محل انجام عمل بسیار زیاد خیس شد، می توان آن را با گاز دیگری که به همین منظور به بیمار داده شده است، جایگزین کرد.

پس از دو تا سه ساعت، می توان گاز را برداشت. اکنون امکان خوردن غذاهای نرم یا نوشیدنی های ولرم یا یخ وجود دارد. در این زمان، خوردن و نوشیدن هر گونه مواد با دمای بالا و داغ ممنوع است. در این زمان برای نوشیدن به هیچ عنوان از نی استفاده نشود. نوشیدن همه مایعات باید با استفاده از لیوان و بدون نی باشد. در روز نخست لازم است که هیچ مکشی در دهان صورت نگیرد و به همین دلیل استفاده از نی ممنوع است.

از نمونه غذاهای نرم می توان به تخم مرغ آب پز، فرنی و سوپ مخلوط شده (میکس شده) نام برد. برخی از بیماران امکان مصرف بستنی هم دارند که به آنها گفته می شود. البته بستنی مورد مصرف باید بستنی ساده باشد. نکته مهم خنک و ولرم بودن همه مواد غذایی مصرفی در روز نخست پس از عمل جراحی است.

اهمیت زیادی دارد که در روز نخست از هیچ گونه دخانیاتی استفاده نکنید. مصرف منظم و بموقع داروها در تسریع بهبود بیمار اهمیت فراوانی دارد. این داروها به طور معمول شامل آنتی بیوتیک و مسکن هستند. دوره درمان آنتی بیوتیک طبق تجویز پزشک باید تکمیل شود. قطع خودسرانه دوره درمان آنتی بیوتیک می تواند عوارض منفی داشته باشد. بنابراین طبق تجویز پزشک به طور منظم داروی آنتی بیوتیک را تا آخرین عدد آن مصرف نمایید حتی اگر احساس می کنید حال شما کاملا خوب است. مصرف داروی آنتی بیوتیک بهتر است با یک لیوان آب پر و همچنین پس از صرف غذا باشد. در غیر این صورت، برخی افراد ممکن است به دنبال مصرف داروی آنتی بیوتیک دچار تهوع و سرگیجه شوند.

در جراحی سینوس لیفت، علاوه بر داروهای فوق ممکن است استفاده از یک قطره بینی برای 5 روز به صورت 8 ساعت یک بار لازم باشد. این قطره باید در همان حفره بینی سمتی که مورد عمل جراحی قرار گرفته است، به کار رود. این افراد تا دو هفته نباید بینی خود را از داخل تمیز کنند. هر گونه جریان شدید هوا در بینی می تواند با عوارض همراه باشد.

پک یخ که به بیمار داده شده است باید در طول همان روز به طور متناوب استفاده شود. اگر پک یخ ولرم شد، باید یک کیسه یخ خود بیمار درست کند و در مدتی که پک یخ در فریزر قرار دارد، از کیسه یخ استفاده نماید.

کسانی که جراحی و کاشت ایمپلنت در فک پایینی آنها انجام شده است تا سه ماه و نیم بعد نیازی به مراجعه به کلینیک ندارند. این زمان در مورد افرادی که جراحی روی فک بالایی آنها انجام شده است، 4 ماه خواهد بود.

پس از این مدت فرد لازم است که برای ویزیتی که در اصطلاح انگلیسی به آن healing گفته می شود مراجعه کنند. این واژه به معنای التیام است. در این مرحله فرآیند کاشت نهایی می شود و دیگر نیازی به مراجعه به مطب نیست. در بسیاری از موارد از اصطلاح قرار دادن هیلینگ در دهان هم استفاده می شود. پس از این مرحله استفاده از دهانشویه یا آب نمک بسیار رقیق توصیه می شود.

بهتر است از ۲۴ ساعت بعد از عمل جراحی، حداقل روزی سه بار به ویژه پس از صرف غذا از دهانشویه استفاده شود. برای استفاده از آن باید دهانشویه را برای مدت سی ثانیه در دهان چرخانده و سپس آن را بیرون بریزید. بهتر است پس از استفاده از دهانشویه برای مدت چند دقیقه از شستن دهان یا نوشیدن آب بپرهیزید.

سخن پایانی

زیبایی و زیباتر شدن، نیاز تمام انسان ها است و انجام روش های ترمیمی دهان و دندان، برای داشتن لبخندی زیبا، بسیار کارآمد است. شما تا چه اندازه به زیبایی و یکدست بودن دندان های خود اهمیت داده و چه روش هایی برای ترمیم آن ها مورد استفاده قرار می دهید؟ برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید در بخش نظرات، پرسش های خود را وارد کرده و پاسخ های مرتبط را در اسرع وقت دریافت کنید.

برخی منابع و مطالعه بیشتر:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *