تاثیر سیگار بر ایمپلنت | آیا سیگار باعث خراب شدن ایمپلنت دندان می شود؟

سیگار کشیدن یکی از عوامل اصلی در کاهش عمر ایمپلنت دندان است. طبق تحقیقات، تأثیر سیگار بر ایمپلنت بسیار جدی است و می‌تواند منجر به خرابی زودرس آن شود. سیگار با کاهش جریان خون در بافت‌های لثه و ایجاد التهابات مداوم، فرآیند جوش خوردن استخوان فک به ایمپلنت را مختل می‌کند. این اختلال می‌تواند به پیشگیری از شکست ایمپلنت دندان آسیب برساند، زیرا جوش خوردن ناموفق استخوان، که به نام osseointegration failure شناخته می‌شود، ثبات ایمپلنت را به خطر می‌اندازد.

دود به لثه‌ها و استخوان‌های فک آسیب می‌رساند.

سیگار باعث می‌شود که دود در دهان شما گردش داشته باشد. این موضوع منجر به آسیب رسیدن به بافت‌های داخل دهان می‌شود؛ تا جایی که با تاثیر روی غدد بزاقی فرد سیگاری موجب کاهش ترشح بزاق و خشکی دهان گردد. خشکی دهان و کمبود بزاق آثار سوء بسیاری به دنبال دارد.

• فرصت رشد باکتری‌ها در دهان بیشتر می‌شود.
• احتمال پوسیدگی دندان‌ها بیشتر خواهد شد.
• احتمال باقی ماندن آلودگی‌هایی چون بقایای مواد مغذی در بین دندان‌ها بیشتر می‌شود.
• بافت‌ لثه‌ها آسیب می‌بیند.
• استخوان‌های فک یا دهان تضعیف می‌شوند.

همه این موارد اهمیت دارند؛ اما تضعیف بافت لثه‌ها و استخوان‌های فک از تاثیر سیگار بر ایمپلنت است. برای کاشت فرد باید لثه‌ها و استخوان‌های سالمی داشته باشد که در فرد سیگاری این بافتها با تضعیف‌هایی همراه است.

نیکوتین روی سیستم ایمنی بدن تاثیر منفی دارد.

به طور کلی نیکوتین سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کند؛ همچنین جریان خون و میزان اکسیژن خون در بدن را کاهش می‌دهد. همانطور که می‌دانید، کاشت ایمپلنت به جراحی نیاز دارد؛ ترمیم زخم‌های بعد از جراحی نیز بر عهده سیستم ایمنی است. بنابراین زمانی که نیکوتین در بدن وجود داشته باشد، زخم‌ها به مدت بیشتری برای ترمیم نیاز دارند. حتی ممکن است اصلا ترمیم نشوند. بنابراین احتمال عفونت افزایش پیدا می‌کند؛ این موضوع تنها تأثیر سیگار بر ایمپلنت به شمار نمی‌رود. به طور کلی مانعی برای تمام عمل‌های جراحی است که با ایجاد برش نیاز دارند یا تهاجمی هستند.

پیشگیری از جوش خوردن استخوان

این موضوع نیز تاثیر سیگار بر ایمپلنت است. همانطور که در قسمت قبل گفتیم، با وجود نیکوتین جریان خون و اکسیژن موجود در آن کاهش پیدا می‌کند. از طرف دیگر ایمپلنت باید با استخوان فک بیمار ترکیب شود و به عبارتی جوش بخورد تا بیمار بتواند از ایمپلنت استفاده کند. در صورت جوش نخوردن ممکن است ایمپلنت یا استخوان فک آسیب ببینند؛ همچنین بیمار در فرایند جویدن با مشکل مواجه می‌شود. آزمایشات بالینی نشان داده است که استخوان افراد سیگاری دیرتر از سایر افراد جوش می‌خورد. بنابراین این موضوع نیز می‌تواند کاشت ایمپلنت در افراد سیگاری را با چالشی جدی مواجه کند.

تا چند روز بعد از جراحی ایمپلنت نباید سیگار کشید؟

در روزهای اولیه پس از جراحی، به‌ویژه در 72 ساعت اول، توصیه می‌شود که از سیگار کشیدن خودداری کنید. این مدت زمانی است که خونریزی بند آمده و لخته خون تشکیل می‌شود که برای شروع فرآیند بهبودی ضروری است. به‌طور کلی، برای داشتن نتیجه بهتر و جلوگیری از عوارض احتمالی، بهتر است از کشیدن سیگار برای حداقل دو تا سه ماه پس از جراحی اجتناب کنید.

این مدت زمان به بافت‌ها فرصت می‌دهد تا به‌طور کامل ترمیم شوند و خطرهای مرتبط با سیگار کشیدن مانند عفونت و شکست ایمپلنت کاهش یابد. اگرچه برخی منابع توصیه می‌کنند که حداقل 7 روز از کشیدن سیگار خودداری کنید، اما رعایت دوره طولانی‌تری مانند دو تا سه ماه بهترین نتایج را به همراه خواهد داشت. بنابراین، اگر قصد انجام جراحی ایمپلنت دارید و سیگار می‌کشید، بهتر است پیش از جراحی سیگار کشیدن را ترک کرده و در طول دوران بهبودی از آن پرهیز کنید.^{sunridge-smiles.com}

آیا سیگارهای الکترونیکی نیز برای ایمپلنت‌های دندانی مضر هستند؟

بله، سیگارهای الکترونیکی برای ایمپلنت‌های دندانی نیز مضر هستند. مطالعات نشان داده‌اند که مواد موجود در بخار سیگارهای الکترونیکی می‌توانند باعث التهاب لثه و کاهش روند بهبودی پس از کاشت ایمپلنت شوند. این وضعیت ممکن است به ضعف پیوند ایمپلنت با استخوان و در نهایت شکست درمان منجر شود. بنابراین، حتی مصرف سیگارهای الکترونیکی هم باید در دوران درمان ایمپلنت محدود یا قطع شود.

ترک سیگار: دوام بالاتر ایمپلنت و کاهش هزینه‌ها!

ترک سیگار یکی از مهم‌ترین راه‌ها برای افزایش عمر ایمپلنت دندان و بهبود نتایج درمانی است. تاثیر سیگار روی ایمپلنت باعث کاهش جریان خون و ضعف ترمیم بافت‌های اطراف می‌شود که در نهایت ریسک شکست ایمپلنت را بالا می‌برد. استفاده از دخانیات مانند ویپ نیز همین اثرات مخرب را دارد و می‌تواند فرآیند بهبودی را طولانی‌تر کند. با ترک سیگار، دوام ایمپلنت افزایش یافته و هزینه‌های جانبی درمان به طور قابل توجهی کاهش پیدا می‌کند.