بازگرداندن دسترسی به ایمپلنتی که قبلاً در استخوان فک قرار داده شده، هسته اصلی مرحله دوم ایمپلنت محسوب میشود. در این مرحله دندانپزشک پس از طی شدن دوره جوش خوردن ایمپلنت با استخوان، با یک جراحی کوچک لثه را باز میکند تا به فیکسچر دسترسی پیدا کند؛ و قطعهای به نام هیلینگ اباتمنت را روی آن قرار دهد. هدف این کار آمادهسازی بافت لثه برای ساخت تاج نهایی دندان است. اگرچه این مرحله نسبت به جراحی اولیه سادهتر است، اما از نظر عملکردی بسیار مهم است؛ زیرا فرمدهی صحیح لثه و آماده شدن بستر پروتز در همین مرحله انجام میشود.
در واقع موفقیت نهایی درمان ایمپلنت تا حد زیادی به نحوه اجرای همین مرحله وابسته است. اگر بافت نرم اطراف ایمپلنت بهدرستی شکل داده نشود، تاج نهایی ممکن است از نظر زیبایی یا عملکرد با مشکل مواجه شود. به همین دلیل دندانپزشک در این مرحله وضعیت استخوان فک، سلامت لثه و میزان استئواینتگریشن یا همان جوش خوردن ایمپلنت با استخوان را بررسی میکند. زمانی که این شرایط مطلوب باشد، فرآیند باز کردن لثه و نصب قطعه ترمیمی آغاز میشود تا مسیر برای ساخت روکش دائمی فراهم گردد.
دریافت مشاوره توسط دکتر سزاوار
مرحله دوم ایمپلنت چه زمانی انجام میشود؟
زمان انجام مرحله دوم از مراحل ایمپلنت دندان معمولاً پس از اطمینان از جوش خوردن کامل فیکسچر با استخوان فک تعیین میشود. این فرآیند که در علم ایمپلنتولوژی با نام استئواینتگریشن شناخته میشود، نیازمند گذشت چند ماه از جراحی اولیه است. در طول این مدت استخوان اطراف ایمپلنت بهتدریج با سطح تیتانیومی آن پیوند برقرار میکند. زمانی که این اتصال پایدار شکل گرفت، دندانپزشک میتواند مرحله بعدی درمان را آغاز کند. مدت زمان انتظار برای طی کردن این بخش از مراحل در افراد مختلف یکسان نیست.
عواملی مانند کیفیت استخوان، محل قرارگیری ایمپلنت در فک بالا یا پایین، و شرایط سلامت عمومی بیمار در تعیین این زمان نقش دارند. در بسیاری از موارد برای ایمپلنتهای فک پایین حدود دو تا سه ماه، و برای فک بالا حدود سه تا چهار ماه زمان در نظر گرفته میشود. دندانپزشک پیش از شروع مرحله دوم با معاینه بالینی و گاهی تصویربرداری رادیوگرافی، از ثبات کامل ایمپلنت اطمینان حاصل میکند.
چه عواملی زمان انجام مرحله دوم ایمپلنت را مشخص می کند؟
مهمترین عامل در موفقیت این مرحله، کیفیت و تراکم استخوان فک است. استخوانهای متراکم سریعتر با ایمپلنت جوش میخورند، در حالی که استخوانهای نرمتر به زمان بیشتری نیاز دارند. سلامت لثه و نبود عفونت نیز برای ادامه فرایند ضروری است. استفاده از دندان موقت قبل از ایمپلنت باید با توجه به همین شرایط بررسی شود تا فشاری به ناحیه جراحی وارد نشود. همچنین برخی بیماریها یا درمانهای تکمیلی مانند پیوند استخوان و سینوسلیفت میتوانند مدت انتظار را افزایش دهند.
به طور کلی عواملی که در تعیین زمان مرحله دوم نقش دارند عبارتاند از:
- کیفیت و حجم استخوان فک
- محل ایمپلنت در فک بالا یا پایین
- سلامت لثه و بافت نرم اطراف ایمپلنت
- بیماریهای سیستمیک مانند دیابت کنترلنشده
- انجام درمانهای تکمیلی مانند پیوند استخوان
در مرحله دوم ایمپلنت دقیقاً چه کاری انجام میشود؟
در این مرحله تمرکز اصلی بر دسترسی به ایمپلنت و آمادهسازی بافت لثه برای فاز پروتزی است. دندانپزشک ابتدا ناحیه مورد نظر را با بیحسی موضعی بیحس میکند تا بیمار در طول کار احساس ناراحتی نداشته باشد. سپس با ایجاد یک برش کوچک در لثه، پیچ پوشاننده ایمپلنت نمایان میشود. پس از برداشتن این پیچ، قطعهای به نام هیلینگ اباتمنت یا Healing Cap روی فیکسچر نصب میشود. این قطعه نقش مهمی در شکلدهی لثه و ایجاد فضای مناسب برای تاج نهایی دارد.
مرحلهٔ دوم از فرایند ایمپلنت دندان شامل باز کردن مجدد لثه برای نمایان کردن پایهٔ تیتانیومی است؛ که در مرحلهٔ اول قرار داده شده بود. پس از نمایان شدن، دندانپزشک یک اباتمنت (پایهٔ رابط) را متصل میکند که تاج دندان بر روی آن قرار خواهد گرفت. معمولاً یک تاج موقت نصب میشود تا بهبود لثه و عملکرد طبیعی دهان در طول ساخت تاج اصلی در آزمایشگاه حمایت شود.Second Stage of Dental Implants: Healing, Procedure & Results
باز کردن لثه و دسترسی به فیکسچر ایمپلنت
اولین اقدام در مرحله دوم ایمپلنت، ایجاد یک دسترسی کوچک به فیکسچر است؛ که در زیر لثه قرار دارد. در جراحی اولیه، برای محافظت از ایمپلنت در طول دوره ترمیم، لثه روی آن بخیه میشود. بنابراین برای ادامه درمان لازم است این ناحیه مجدداً باز شود. دندانپزشک با استفاده از ابزارهای جراحی ظریف یک برش کوچک ایجاد میکند، تا پیچ پوشاننده ایمپلنت قابل مشاهده شود. این جراحی بسیار محدودتر از مرحله اول است، و معمولاً خونریزی یا ناراحتی قابل توجهی ایجاد نمیکند.
پس از نمایان شدن فیکسچر، پیچ محافظ برداشته میشود تا فضای لازم برای اتصال قطعات ترمیمی فراهم گردد. در همین زمان وضعیت ثبات ایمپلنت نیز بررسی میشود، تا اطمینان حاصل شود که اتصال آن با استخوان کاملاً پایدار است. این ارزیابی ممکن است بهصورت بالینی، و در صورت نیاز با تصویربرداری انجام شود تا میزان اُسیواینتگریشن (جوش خوردن ایمپلنت با استخوان) بهدقت بررسی گردد. در صورت مناسب بودن شرایط، قطعهای به نام هیلینگ اباتمنت روی فیکسچر قرار میگیرد تا فرمدهی لثه برای مرحله قالبگیری و نصب روکش نهایی بهدرستی انجام شود.
نصب هیلینگ اباتمنت
قرار دادن هیلینگ اباتمنت، گام کلیدی در ادامه مرحله دوم ایمپلنت به شمار میآید. این قطعه فلزی کوچک روی فیکسچر پیچ میشود؛ و بخشی از آن از سطح لثه بیرون میماند. نقش اصلی آن هدایت بافت لثه برای شکل گرفتن در اطراف ایمپلنت است. به بیان ساده، هیلینگ مانند یک قالب عمل میکند، که به لثه کمک میکند فرم طبیعی اطراف دندان آینده را پیدا کند. پس از نصب هیلینگ، لثه طی چند روز تا چند هفته اطراف آن ترمیم میشود. در این مدت بافت نرم بهتدریج شکل میگیرد؛ و دهانهای مناسب برای قرارگیری اباتمنت اصلی و تاج دندان ایجاد میشود.
شکلدهی لثه برای قرارگیری تاج دندان
هدف نهایی از نصب هیلینگ اباتمنت، ایجاد فرم مناسب لثه برای قرارگیری تاج دندان است. اگر بافت لثه بهدرستی شکل نگیرد، تاج نهایی ممکن است از نظر ظاهری غیرطبیعی به نظر برسد؛ یا تمیز کردن آن برای بیمار دشوار شود. به همین دلیل در این مرحله دندانپزشک به نحوه ترمیم لثه، و تطابق آن با هیلینگ توجه ویژهای دارد. پس از چند هفته که بافت لثه به شکل مطلوب رسید، هیلینگ اباتمنت برداشته میشود و اباتمنت اصلی روی ایمپلنت قرار میگیرد. این قطعه پایهای است که تاج یا روکش دندان روی آن نصب میشود.
مرحله دوم ایمپلنت چقدر طول میکشد؟
مدت زمان انجام مرحله دوم ایمپلنت معمولاً کوتاه است؛ و اغلب بین 15 تا 30 دقیقه طول میکشد. از آنجا که این جراحی نسبت به مرحله اول بسیار محدودتر است، بیمار معمولاً زمان زیادی روی یونیت دندانپزشکی نمیماند. بیحسی موضعی برای کنترل درد استفاده میشود و پس از پایان کار، فرد میتواند به فعالیتهای روزمره خود بازگردد. پس از نصب هیلینگ اباتمنت، چند هفته زمان لازم است تا لثه اطراف آن بهطور کامل ترمیم شود. این دوره معمولاً بین یک تا دو هفته طول میکشد.
آیا مرحله دوم ایمپلنت درد دارد؟
احساس درد در مرحله دوم ایمپلنت معمولاً بسیار کمتر از جراحی اولیه است. دلیل این موضوع آن است که استخوان فک قبلاً دستکاری شده، و در این مرحله بیشتر با بافت نرم لثه سر و کار داریم. استفاده از بیحسی موضعی باعث میشود بیمار در طول جراحی احساس درد نداشته باشد، و پس از پایان کار نیز ناراحتی خفیفی ممکن است تجربه شود. در بیشتر موارد این ناراحتی طی یک تا دو روز کاهش پیدا میکند و با مصرف مسکنهای ساده قابل کنترل است.
مراقبتهای بعد از مرحله دوم ایمپلنت
- پرهیز از مصرف غذاهای بسیار سفت در چند روز اول
- رعایت دقیق بهداشت دهان و استفاده از مسواک نرم
- مصرف داروهای تجویز شده توسط دندانپزشک
- اجتناب از دستکاری ناحیه جراحی با زبان یا دست
- مراجعه به دندانپزشک در زمان تعیین شده برای بررسی روند ترمیم
بعد از مرحله دوم ایمپلنت چه اتفاقی میافتد؟
پس از پایان مرحله دوم ایمپلنت و ترمیم کامل لثه، درمان وارد فاز نهایی یعنی ساخت و نصب تاج دندان میشود. در این مرحله دندانپزشک از ایمپلنت قالبگیری میکند تا لابراتوار دندانسازی بتواند روکش مناسب را طراحی کند. این تاج معمولاً از مواد مقاومی مانند سرامیک یا زیرکونیا ساخته میشود تا از نظر استحکام و زیبایی شباهت زیادی به دندان طبیعی داشته باشد. پس از آماده شدن تاج، روی اباتمنت نصب میشود و ایمپلنت از نظر عملکرد و ظاهر شبیه یک دندان طبیعی عمل میکند.
